లవ్ ఇన్ మిచిగన్ -2

తొలకరి జల్లుల పలకరింతలతో
మదిలో ఎన్నెన్ని పులకరింతలో!
మాజీప్రియుడి తాజా జ్ణాపకాలు
చినుకులు మేనుని తాకినంతలో!

చిందులేయగా ఆకాశం ఉరిమి
ముద్దులు లంచమీయను భూమి
వేయంగానే మబ్బుల పరదాలు
భూమ్యాకాశాల మోటు సరసాలు

కప్పుకున్నా వృక్షాలతో వక్షోజాలను
దాచలేక నక్షత్రకాంతిలో,నఖక్షతాలను
తెగసిగ్గుపడును పాపం భూమి!
కమ్ముకొనును ఆకలితో ఆకాశం.

విరహం రేగును ప్రతిహృదిలో
ఊహలు ఊగును ఊయలలో
ఎవరు విసిరేనో ఈవలపు బాణాలు?
ప్రకృతికిపుడు పురిటి స్నానాలు!

లవ్ ఇన్ మిచిగన్

వెర్రిగా ప్రేమించేది వాణ్ణే
దోబూచులాడే ఆ సూరీణ్ణే
రగిలితే వాడిలో కామం
కరిగి నీరవుతుంది హిమం

శిఖలో రంగురంగుల ఆకులు
రవికలో పూవుల బాకులు
వసంతమొక నెరజాణ
మీటును హృదయవీణ

గాయాలకు తేనె పూసుకుని
గేయాలను పదును పెట్టుకుని
పాత ప్రేమికుల కొత్త ప్రమాణాలు
విరామంలేని ధీర్ఘ చుంబనాలు

తొలిప్రేమలో దాటలేని ఆ హద్దులు
మోహంలో తీరును పాత పద్దులు
కుట్రలు ఎన్నో చేయును ప్రకృతి
ప్రేమతో నిండును ఈ జగతి

హార్బర్ స్ప్రింగ్స్ - ఒక మధుర స్మృతి

ఎన్నో కోరికలతో వెళ్ళావు,ఒక యాచకుని వలే.
'దేహీ' అనుకున్నప్పుడల్లా నీ శరీరంపై ఒక అదృశ్యమైన ముద్ర.
పాతకోరికలు తీర్చుకునేసరికి కొత్తవి పుడుతున్నాయి.
కోరికలతో జీవితం యాంత్రికం అయింది. ముద్రలతో చర్మం బండబారింది.

















ఎప్పట్లానే తెల్లారింది, మరలా అదే స్వార్ఢపూరిత ప్రార్ధన.
సిగ్గుపడి,మధ్యలోనే ఆపేసావు.
మిత్రులంతా ఇంకా గాఢనిద్రలో ఉన్నారు.
నిశ్శబ్దంగా బయటకు నడిచావు, ఫ్రకృతిలోకి.


















ప్రకృతి ఒడిలో పరవశం, తామసాన్ని కొంచెం కరిగించింది.
ఏదో శూన్య స్థితి,ఒక అవ్యక్తానుభూతి నిన్నావరించింది.
ఒక సుదీర్ఘ కాలం తర్వాత, నీ ప్రయత్నం లేకుండానే,
యాంత్రిక జీవిత కుబుశం కొద్దిగా రాలింది.




















నీ జీవన యాత్రలో అదొక అందమైన మజిలి.
మరి చాన్నాళ్ళుగా నిన్ను వేధిస్తున్న ప్రశ్నలు?
అక్కడ నీకు ఉనికి లేదు, ప్రశ్నలూ లేవు.
ఫ్రకృతిలో నీవు. నీలో ప్రకృతి.